Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010
Στη μνήμη σου...

ΚΙ ΑΝ ΕΣΒΗΣΕ ΣΑΝ ΙΣΚΙΟΣ...
Κι αν έσβησε σαν ίσκιος τ' όνειρό μου,
κι αν έχασα για πάντα τη χαρά..
κι αν έχει πριν ανοίξει... το λουλούδι
στον κήπο της καρδιά μου μαραθεί..
Κι αν έθαψα την ίδια τη ζωή μου
βαθιά μέσα στον πόνο που πονώ...
Η θάλασσα σαν έρχεται μεγάλη,
και υγραίνοντας την άμμο το πρωί,
μου λέει για κάποιο γνώριμο ακρογιάλι,
μου λέει για κάποια που 'ζησα.... Ζωή!!!!
Δεν έχω λόγια να σου πώ...απλά λείπεις...και θα λέιπεις...
Μα θα φτάσει η στιγμή που θα ξανα συναντηθούμε!!!...
Σε σκέφτομαι....
Να 'σαι καλά εκεί ψηλά Χριστινάκι μου...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

- Ανεμοσκορπίσματα
- Nikaia, peiraias, Greece
- Στην μέση ενός μικρού σπιτιού που 'χω νοικιάσει το γέλιο ενός μωρού παιδιού με έχει αγκαλιάσει. Τα ζήτησα όλα απ' τη ζωή μου, τα πλήρωσα με τη ψυχή μου να έχει ένα τόπο η καρδια πριν να γεράσει...
- Αγάπη.... (3)
- Ένα τραγούδι ακόμα..... (2)
- Ευχές.... (2)
- Με ταξιδεύεις.... (2)
- Σκίρτημα.... (2)
- Ένα τραγουδι για κεινους.... (1)
- Καλημέρα.... (1)
- Μια καλημέρα ακόμα..... (1)
- Μια καλημερα ειναι αυτη... (1)
- Μοναξιά..... (1)
- Ο αλχημιστής... (1)
- Σιωπή.... (1)
- Συνεχίζω το μονοπάτι μου.... (1)
- Τι θα πεί λοιπόν φοβάμαι.... (1)
- Το τραγούδι της ερήμου.... (1)
- καλωσόρισμα...... (1)
- φθινόπωρος.... (1)
-
►
2011
(10)
- ► Φεβρουαρίου (2)
-
▼
2010
(14)
- ► Δεκεμβρίου (2)






