Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

"Σιωπή...."



Σιωπή...

Ξεφυλλίζοντας την σιωπή ...

Μέσα στον θόρυβο των συναισθημάτων ....

Μπορείς να νιώσεις πόσο φίλη σου μπορεί να γίνει ....

Αφού παραμερίζει για σένα τον θόρυβο

που πονάει την ψυχή σου ....

Την βουή μιας φωνής που κάνει βόλτες

στα σοκάκια της μνήμης σου ...

τον ήχο από τα λόγια που χαράχτηκαν

στην καρδιά σου ...και σε λυγίζουν ..

Αφήνει έξω απ'την πόρτα σου τα γιατί ...

Αφού κανείς δεν νοιάζεται τόσο ...

Ώστε να σου δώσει μια λυτρωτική απάντηση ...

Ποιος σου είπε πως δεν αξίζεις να σ'αγαπούν;;

Ποιος σου είπε πως είσαι μόνη σου;;

Η σιωπή σ'αγκαλιάζει τρυφερά ...

Και είναι μαζί σου ...;παρέα σου ...

Σε κάθε δάκρυ ...

Σε κάθε σκέψη ...

Στο κάθε σου βήμα ...

Και σου ψυθιρίζει ...σιγανά ...

«κι εκεί ψηλά ..μαζί σου θα'μαι ...

Είμαι η σιωπή ... στο θόρυβο της απουσίας του ...»
Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2009

Το χρώμα του ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ....


Το χρώμα του ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ....

Τι χρώμα έχει η λύπη; Ρωτησε το αστέρι την κερασιά
και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά.
Δεν άκουσες; Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη;

– Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα
την ώρα που γέρνει ο ήλιος στη αγγαλιά της.
Ένα βαθύ άγριο μπλέ.

– Τι χρώμα έχουν τα όνειρα;
– Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.

– Τί χρώμα έχει η χαρά;
– Το χρώμα του μεσημεριού αστεράκι μου.

– Και η μοναξιά;
– Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.

– Τι όμορφα που είναι τα χρώματα!
Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο,
να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις.

– Το αστέρι έκλεισε τα ματια του και ακούμπησε στο φράκτη.
Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.

– Και η αγάπη; Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη;
– …Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού,απάντησε το δέντρο.

– Τι χρώμα έχει ο έρωτας;
– Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ.
– Έτσι ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε τo αστέρι…
Κοίταξε μακριά στο κενό… Και δάκρυσε …

Ταξιδευω....


.... TAΞΙΔΕΥΩ

ΑΘΟΡΥΒΑ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΣΕ ΝΟΙΩΣΩ.....
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ..

ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ..

ΑΘΟΡΥΒΑ....

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΣΕ ΕΝΟΧΛΗΣΩ...


About Me

Η Φωτό Μου
Ανεμοσκορπίσματα
Nikaia, peiraias, Greece
Στην μέση ενός μικρού σπιτιού που 'χω νοικιάσει το γέλιο ενός μωρού παιδιού με έχει αγκαλιάσει. Τα ζήτησα όλα απ' τη ζωή μου, τα πλήρωσα με τη ψυχή μου να έχει ένα τόπο η καρδια πριν να γεράσει...
Προβολή πλήρους προφίλ

Αναγνώστες